အဲဒင္ဘရ၊ ၿမိဳ႕အလွကို၊
လက္ျပႏႈတ္ဆက္၊ ရုတ္တရက္မို႔၊
စိတ္လက္မၾကည္၊ ရင္တြင္းဆီ၀ယ္၊
မ်က္ရည္စုစု၊ မိုးအထုႏွင့္၊
ၿပိဳင္ျပဳက်လာ၊ ရင္နစ္ပါလည္း၊
ေနရာမတင့္၊ ဆင္မသင့္ေၾကာင့္၊
လာရစ္လမ္းေၾကာင္း၊ လွည့္ျပန္ေမာင္းသည္၊
ဘီလူးေညာင္းသို႔၊ ေဂ်ာင္းေဂ်ာင္းတည္း။
လက္ျပႏႈတ္ဆက္၊ ရုတ္တရက္မို႔၊
စိတ္လက္မၾကည္၊ ရင္တြင္းဆီ၀ယ္၊
မ်က္ရည္စုစု၊ မိုးအထုႏွင့္၊
ၿပိဳင္ျပဳက်လာ၊ ရင္နစ္ပါလည္း၊
ေနရာမတင့္၊ ဆင္မသင့္ေၾကာင့္၊
လာရစ္လမ္းေၾကာင္း၊ လွည့္ျပန္ေမာင္းသည္၊
ဘီလူးေညာင္းသို႔၊ ေဂ်ာင္းေဂ်ာင္းတည္း။
အဲဒင္ဘရာႏႈတ္ဆက္
ကယ္လ္တန္ေတာင္ကုန္းေပၚမွာ နာရီ၀က္ေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္လည္ပတ္၊ ရႈခင္းၾကည့္၊ ဓာတ္ပံုမ်ားရုိက္ၿပီးေသာအခါ ညေနဘက္ဆည္းဆာေရာင္ တေျဖးကြယ္ေပ်ာက္၍ အေမွာင္သန္းေခ်ၿပီ။ မနက္ခင္းကတည္းက စႏၵားလန္းမွ နယူးကာဆယ္လ္၊ နယူးကာဆယ္လ္မွ အဲဒင္ဘရာ ေတာက္ေလွ်ာက္ မနားတမ္းေမာင္းႏွင္လာခဲ့ရေသာေၾကာင့္ ကားဆရာကိုေနလင္းခမ်ာမွာလည္း ဟုိတယ္ျပန္
ကားရပ္ထားရာေနရာသို႔ ေရာက္ေသာအခါ ကယ္လ္တန္ေတာင္ကုန္းထက္ျမင့္မားေသာ အျခားေတာင္ကုန္းတစ္ခုကိုလဲ လွမ္းျမင္ေနရသည္။ လွမ္းျမင္ရေသာေတာင္ကုန္းႀကီးသည္ ဖားႀကီးတစ္ေကာင္ အဲဒင္ဘရာၿမိဳ႕ဘက္ေခါင္းလွည့္ကာ ခုန္အုပ္မည့္ဟန္ျဖင့္ ၀တ္လွ်က္ရွိသည္။ အေ၀းကလွမ္းျမင္ရသေလာက္ ယင္းေတာင္ကုန္းေပၚတြင္ မည္သည့္အေဆာက္အဦးမွ် မရွိ။ ေတာင္ကုန္းထိပ္ေပၚတြင္ လမ္းသလားေနၾကေသာ လူအခ်ိဳ႕ကို ေသးေသးေကြးေကြးျမင္ေနရသည္။ ညေနဘက္ ေတာင္ထိပ္တက္၍ ေလညင္းခံေနၾကသည္ထင့္။ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ေျပာျပသျဖင့္ ယင္းေတာင္ကုန္းေပၚတြင္ ဂ်ိမ္းစ္ေဘာ ရုပ္ရွင္ကားမ်ားစြာကို ရုိက္ခဲ့ေၾကာင္းသိရသည္။ သြားခဲ့ခ်င္ေသာ္လဲ အခ်ိန္ဆင္းရဲရွာေသာ က်ေနာ္တို႔အဖြဲ႔သားအတြက္ အခြင့္မသာခဲ့။ ထို႔ေၾကာင့္ ကာလ္တန္ေတာင္ကုန္းႏွင့္ပင္ ေက်နပ္ကာ ေနရပ္သို႔ ျပန္လာခဲ့ၾကရရွာေတာ့သည္။
အဲဒင္ဘရာမိုးသည္ တစ္ဖဲြဖဲြက်ေနသည္။ မိုးစက္မိုးေပါက္မ်ားကို ထိုးေဖါက္ကာ ကားကေလးသည္
ဟုိတယ္သို႔ေရာက္ေသာအခါ ေရမိုးခ်ိဳးၿပီး (မိုးကို အျပင္ကခ်ိဳးခဲ့သည္၊ း)) “ငါ့၀မ္းပူဆာမေနသာသျဖင့္” ဆာေလာင္ေနေသာဗိုက္မ်ားကို ျဖည့္တင္းကာ ေစာေစာအိပ္ရာ၀င္ခဲ့ၾကေတာ့သည္။ တစ္ေနကုန္ပင္ပန္းေလ၍လားမသိ၊ အလြန္အိပ္ေကာင္းေသာ ညတစ္ညျဖစ္ေၾကာင္း အသိအမွတ္ျပဳမိသ
ေနာက္တစ္မ်ိဳးမွာ Scottish Breakfast ေခၚ စေကာ့မနက္စာျဖစ္သည္။ သီးသန္႔မွာစားရသည္။ ေလးေပါင္ေလာက္ေပးရေသာ ယင္းစေကာ့မနက္စာသည္လည္း အဲဒင္ဘရာသို႔ေရာက္သူတိုင္း ျမည္းၾကည့္သင့္ေသာ စားေကာင္းေသာက္ဖြယ္တစ္မ်ိဳးတည္း။ အဂၤလိပ္မနက္စာႏွင့္ မ်ားစြာမထူးျခားလွေသာ္လဲ စေကာ့ပဲျပား၀ိုင္းေၾကာ္သည္ စားသုံုးသူမ်ားကို အမွတ္တရျဖစ္ေစေၾကာင္းသိရသည္။ အလကားစားရေသာ Buffet ကို အ၀နီးနီးစားထားေသာေၾကာင့္ စေကာ့မနက္စာေရာက္လာေသာအခါ က်ေနာ့္ခမ်ာ ေကာင္းေကာင္းမစားႏိုင္ေတာ့။ နာမည္ႀကီးေသာ စေကာ့ပဲျပားေၾကာ္ကို ျမည္းၾကည့္သည္။ က်ေနာ့္လွ်ာႏွင့္
မနက္စာ စားၾကၿပီး အခန္းထဲျပန္သြားကာ ပစၥည္းမ်ားသိမ္းဆည္း ယူငင္၍ ျပန္ဆင္းခဲ့ၾကသည္။ ဟိုတယ္အျပင္ဘက္တြင္ အဲဒင္ဘရာ၏ နံနက္ခင္းသည္ ေနေရာင္ခ်ည္ကင္းေပ်ာက္ကာ မိုးစက္မိုးေပါက္မ်ားေအာက္တြင္ စိုစိုစြတ္စြတ္ျဖစ္ေနသည္။ မေန႔ညေနကတည္းက သည္းေနေသာ မိုးသည္ အခုထိ မစဲေသး။ ပိုမိုသည္းေနသည္ဟုပင္ ထင္ရသည္။ ကားဆရာကိုေနလင္း ကားထားရာသို႔ မိုးထဲေရထဲ တစ္ေယာက္တည္းထြက္ခြါသြားသည္။ ေတာ္ေတာ္ႏွင့္ ျပန္မလာ။ ဘာမ်ားျဖစ္ေနပါလိမ့္။ က်ေနာ္စိတ္ပူမိသည္။ အေတာ္ေလးၾကာမွ ဟိုတယ္ေရွ႕သို႔ ကားေရာက္လာသည္။ ကားကုိျမင္ရမွ က်ေနာ္ ဟင္းကနဲသက္ပ်င္းခ်ႏိုင္ေတာ့သည္။
သို႔ေသာ္ ကိုေနလင္းမ်က္ႏွာပ်က္လွ်က္ရွိသည္။ ေမးစရာမလိုပဲ ျဖစ္ေၾကာင္းကုန္စဥ္ ရွင္းျပရွာသည္။ ေခတၱသြားရပ္ထားေသာ ကားေနရာသည္ သူမ်ားပိုင္နက္ထဲျဖစ္တဲ့အတြက္ ပိုင္ရွင္ျပန္ေရာက္လာၿပီး က်ေနာ္တို႔ကားကို ရဲလက္ထဲအပ္လိုက္သည္ဟု သိရသည္။ ဒါတင္မကေသး။ သူေရာက္သြားခ်ိန္တြင္ ကားကို ကရိန္းျဖင့္ ဆဲြမလုလုျဖစ္ေနၿပီဟုဆိုသည္။ မနည္းေတာင္းေတာင္းပန္ပန္ေျပာၿပီး ကားကို ျပန္ယူခဲ့ရေၾကာင္း ေျပာျပသည္။ ေတာ္ပါေသးရဲ႕၊ ကားျပန္ပါလာသို႔။ သို႔ေသာ္ ယင္းအတြက္ ေပါင္သံုးဆယ္ေပးလိုက္ရေသးသည္။ ကားပါသြားက ေပါင္ငါးရာႏွင့္သြားေရြးရသည္ဟု သိရသည္။ မလြယ္ေသာ ကားထားဖို႔ေနရာ ျပႆနာႀကီးေပတည္း။ က်ေနာ္တို႔အားလံုး ကားေပၚတက္ကာ အဲဒင္ဘရာကို ႏႈတ္ဆက္လိုက္ၾကသည္။ ေနရစ္ေပဦးေတာ့။ ကံမကုန္လွ်င္ ျပန္ဆံုဖို႔ က်ေနာ္ေမွ်ာ္လင့္ေနဆဲ။ ဟိုတယ္ေရွ႕မွ ကားကေလးကို ေ၀ါကနဲ႔မည္ေအာင္ ေမာင္းထြက္လိုက္သည္။ အဲဒင္ဘရာေကာင္းကင္သည္ ေမွာင္မဲလွ်က္ မိုးသည္ထင္သည္ထက္ ပိုပိုသည္းလာသည္။ ခဲြခြါရေတာ့မွာမို႔ အလြမ္းမ်က္ရည္ သည္းသည္ထင့္။ သို႔ေသာ္ မေနႏိုင္သူကေတာ့ ဆက္သြားရေပဦးေတာ့မည္။ ဒီတစ္ခါ က်ေနာ္တို႔၏ ဦးတည္ရာသည္ မန္ခ်က္စတာၿမိဳ႕ရွိ ကမၻာေက်ာ္အိုးထရက္ဖို႔ ေဘာလံုးကြင္းသို႔။
2 comments:
အဲဒင္ဘရာေတာလား ၈ ပုဒ္လံုး အစအဆံုးဖတ္သြားပါတယ္။
သုတ ရသ အကုန္ပါတဲ့ ခရီးသြားမွတ္တမ္းေလးပါပဲ။
ဓာတ္ပံုေတြကလဲ ေကာင္းလိုက္ပါဘိ၊
ကဗ်ာေတြကို ဘီလူးနဲ႔ ခ်ည္း အဆံုးသတ္ထားတာ သေဘာက်မိတယ္။
ဒါနဲ႔ ... သွ်င္ဥတၱမေက်ာ္ စာအုပ္လင့္ခ္ က်မဘေလာ့မွာ တင္ထားပါတယ္။ လာယူလိုက္အံုးေနာ္။
မွိဳင္းျပျပ ရာသီဥတုနဲ့ အီဒင္ဘရာ ျမိဳ ့မွာ
ဝထၳဳ စာအုပ္ တအုပ္ဖတ္ျပီး ေကြး ေနခ်င္စရာ ဘဲေနာ္ ..
ေမြးရပ္ဌာနီ လြမ္းေနျပီလား ကိုယ့္ဆရာ ေရ ..
Post a Comment